มีหัวใจก็ฝากไว้ที่เธอเพียงผู้เดียว ทุกอย่างความรู้สึกดี-ดี นั่นฉันทุ่มเทไปให้กับเธอ ยาวนานเท่าไหร่ ฉันก็ไม่อาจหยั่งรู้ได้ รู้เพียงจริงใจให้เธอ เวลาผ่านไปตัวเธอก็เปลี่ยนไป ฉันคงเป็นคนเดียวที่ยังรักเธอไม่เปลี่ยน

อยากจะตามหัวใจ เธอเอาฉันคนนี้ไว้ตรงไหน รักที่เธอให้ไปทิ้งมันไว้ตรงไหน ถามหัวใจเธอสักคำ เอาความห่วงใย จริงใจที่เคยมีหายไปไหน อะไรที่เปลี่ยนใจเธอ เอาความผูกพันนั้นไปอยู่ไหน ไม่เหลือให้เธอจดจำ

เคยรู้สึกเคว้งคว้างบ้างมั๊ย เหมือนไม่เหลือใครแม้แต่ตัวเอง หัวใจอยู่ที่ไหน ตัวเองอยู่ที่นี่แท้-แท้ ฉันไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไร เพราะอะไร รู้เพียงเธอเปลี่ยนไป

วันนี้เธอเป็นใครที่ฉันไม่รู้จัก เธอคนที่ฉันรู้จักไม่ใช่คนทำใจร้ายแบบนี้ ไม่ใช่คนที่พร้อมจะทำร้ายใจฉันอย่างง่ายดาย โดยไม่รู้สึกอะไร คนอย่างฉันจะมีสิทธิ์อะไรที่จะทวงถามความรู้สึกดี-ดี ที่หายไป เพราะฉันไม่ได้สลักสำคัญอะไรกับเธออีกแล้ว

มีเพียงคำถามเดียว เคยรักฉันบ้างหรือเปล่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา ถ้าเคยรักกันทำไมถึงทำร้ายใจกันถึงเพียงนี้ แล้วเอาฉันคนนี้ไปทิ้งไว้ไหน รู้บ้างหรือเปล่าฉันเป็นอย่างไร จะทำอะไรต่อไปหลังจากเธอเปลี่ยนใจ จะอยู่อย่างไรโดยไม่มีเธอ เพราะเธอเป็นทุกอย่างของชีวิต

"ฉันไม่มีความหมายใช่ไหม เธอจึงทำเฉยไป อยากถามใจของเธอสักคำ"

@ ความเป็นจริง ฉันคงอยู่ได้โดยลำพัง แต่ไม่รู้จะอยู่เพื่อใคร เพราะอยู่อย่างคนไม่มีหัวใจ @

สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด มักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด

สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า

เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ

จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป เราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจบ้าง เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม

หรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง

บางทีสิ่งที่เขาทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญ แต่เขาทำไปเพราะเขารักคุณจริงๆ เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิทของคุณ เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้คุณด้วยความจริงใจ

คุณเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม คุณเคยคิดว่าคุณดูแลพวกเขาดีพอรึยัง คุณให้ความสำคัญกับคนถูกหรือเปล่า คุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุคุณมากกว่าความรู้สึกที่ดีหรือเปล่า

สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ

แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง เรามองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสิน เรามองดูความรวยความจนของคนที่สิ่งของที่เขาใช้ เรามองความดีของคนตรงที่เขาแสดงให้เราเห็น เรามองอะไรหลายอย่างด้วยตา แล้วเราก้อตัดสินคนเพียงแค่เวลาไม่เกิน 5 นาที

เราต้องสูญเสียมิตรที่ดีไปเพียงเพราะเราอ้างว่าไม่มีเวลา

เราไม่มีเวลาก็ต่อเมื่อเราไม่สนใจ เราไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น

แต่ถ้าลองมองย้อนดู ทำไมเราถึงมีเวลาทำอะไรมากมายหลายอย่างในแต่ละวัน

เพราะเราให้ความสนใจ ให้ความสำคัญ

ทำไมคุณไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่คุณลืมไป กับคนที่หวังดีกับคุณแต่คุณไม่เคยมอง

อย่าปล่อยให้มิตรภาพดีๆต้องมีรอยร้าว เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป

เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี เราจะได้ไม่รู้สึกผิดว่า เรายังทำดีกับเขาไม่เพียงพอ