Sukpardist 的个人资料Bye~Bye~Funking~loVe~照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
2月22日 ความรักกับการมีอยู่มีประโยคหนึ่งในหนัง IL MARE ที่น่าสนใจมาก...
เขาบอกทำนองว่า...ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักน่ะ
ไม่ใช่เพราะมันจากไปหรอก...แต่เพราะมันยังคงอยู่ต่างหาก
ถ้าวันนี้คน2คนต่างหมดรักกันไปคงไม่มีใครต้องเสียใจมากนัก
แต่กลับเป็นเพราะรักที่ยังอยู่ในใจของผมนั่นเองที่ทำให้ตัวผมนั้นปล่อยวางลงไม่ได้
ธรรมชาติของรัก มักไม่ให้โทษแก่ใคร เพียงแต่อาจปรุงแต่งให้หัวใจพองฟูจนลืมนึกถึงความจิงที่ว่า "มีวันที่มีรักมา ก็อาจมีวันที่รักไปก็ได้"
ความรักเป็นสิ่งสวยงาม หลายคนจึงอดหลงไหลได้ปลื้มกับมันไม่ได้ในยามที่มันอยู่ เรามักหลอกตัวเองว่า เพราะเรารักเขามาก เขาคงเห็นความดี ความตั้งใจของเรา และรักเราตอบบ้าง ไม่มากก็น้อย
และเมื่อเขาตอบรับรักของเรา ความฟูของหัวใจ มักทำให้เราก้าวล่วงไปถึงการรู้สึกยึดมั่น ว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของเราเป็นเหมือนทรัพย์สินส่วนตัวทางใจอย่างหนึ่ง ที่จะต้องอยู่กับเราทุกครั้งเมื่อเราต้องการ นานเท่าที่เราปรารถนา
ความรู้สึกอันนี้แหละ คือจุดเริ่มต้นของความเจ็บปวดทั้งมวล เพราะมันได้ฝืนกฎธรรมชาติ ไม่ได้บอกว่า...รักต้องลงเอย ด้วยความเศร้าเสมอไป เพียงแต่ถ้า เขาจะอยู่ เขาจะไป จะรักคุณมากขึ้นคงเดิม หรือหดน้อยถอยลง ก็จะเป็นเพาะคน2คน ไม่ใช่ความต้องการของเราฝ่ายเดียว หรือของเราฝ่ายเดียว
ชีวิตเป็นเรื่องซับซ้อนเข้าใจยาก...แต่ในความซับซ้อนนั้น มันก็เรียบง่ายอย่างที่เรานึกไม่ถึง เพราะไม่ว่าสิ่งไหน เรื่องอะไรสารพัดสารพัน ทุกอย่างล้วนอยู่ในกฎเดียวกัน มันจะเกิดขึ้น...ตั้งอยู่...แปรสภาพแล้วก็จบลง
รักที่สมหวัง อยู่กันจนแก่เฒ่า ก็ไหนไม่พ้นกฎข้อนี้ เพราะวันนึง ไม่เราและเขาก็ต้องตายจากกันไป สิ่งสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่าวันนี้เขาจะอยู่หรือไป
สำคัญที่ว่า...ช่วงที่เรามีเวลาอยู่ด้วยกัน ขอให้มีความทรงจำที่ดี...ก็เพียงพอแล้ว อย่างน้อย เราก็ไม่อะไรดีๆให้นึกถึง และยิ้มให้ความทรงจำไว้ได้ ถึงวันนี้ยังจะร้องไห้ ก็คงไม่กะไร เพราะชีวิตก็เป็นแบบนี้ มีวันที่เลวร้าย มีวันที่สวยงาม มีวันที่ว่างเปล่า สุขก็อยู่กับเราไม่นาน ทุกข์ก็อยู่กับเราไม่นาน สุขก็เคยแวะผ่านมาแล้วก็ไป ทุกข์เองก็เป็นเช่นนั้น ร้องไห้แล้วก็อย่าร้องเปล่าๆมองให้เข้าใจชีวิตของตัวเองไปด้วย
วันใหม่ในชีวิตมาถึงในอรุณรุ่งของวันพรุ่งนี้ วันที่เราจพไม่ร้องไห้อีกต่อไป
ทั้งหมดนี้ก็คือเรื่องราวที่เกิดขึ้นในตัวของผมเอง
ความรักกับการมีอยู่มีประโยคหนึ่งในหนัง IL MARE ที่น่าสนใจมาก...
เขาบอกทำนองว่า...ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักน่ะ
ไม่ใช่เพราะมันจากไปหรอก...แต่เพราะมันยังคงอยู่ต่างหาก
ถ้าวันนี้คน2คนต่างหมดรักกันไปคงไม่มีใครต้องเสียใจมากนัก
แต่กลับเป็นเพราะรักที่ยังอยู่ในใจของผมนั่นเองที่ทำให้ตัวผมนั้นปล่อยวางลงไม่ได้
ธรรมชาติของรัก มักไม่ให้โทษแก่ใคร เพียงแต่อาจปรุงแต่งให้หัวใจพองฟูจนลืมนึกถึงความจิงที่ว่า "มีวันที่มีรักมา ก็อาจมีวันที่รักไปก็ได้"
ความรักเป็นสิ่งสวยงาม หลายคนจึงอดหลงไหลได้ปลื้มกับมันไม่ได้ในยามที่มันอยู่ เรามักหลอกตัวเองว่า เพราะเรารักเขามาก เขาคงเห็นความดี ความตั้งใจของเรา และรักเราตอบบ้าง ไม่มากก็น้อย
และเมื่อเขาตอบรับรักของเรา ความฟูของหัวใจ มักทำให้เราก้าวล่วงไปถึงการรู้สึกยึดมั่น ว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของเราเป็นเหมือนทรัพย์สินส่วนตัวทางใจอย่างหนึ่ง ที่จะต้องอยู่กับเราทุกครั้งเมื่อเราต้องการ นานเท่าที่เราปรารถนา
ความรู้สึกอันนี้แหละ คือจุดเริ่มต้นของความเจ็บปวดทั้งมวล เพราะมันได้ฝืนกฎธรรมชาติ ไม่ได้บอกว่า...รักต้องลงเอย ด้วยความเศร้าเสมอไป เพียงแต่ถ้า เขาจะอยู่ เขาจะไป จะรักคุณมากขึ้นคงเดิม หรือหดน้อยถอยลง ก็จะเป็นเพาะคน2คน ไม่ใช่ความต้องการของเราฝ่ายเดียว หรือของเราฝ่ายเดียว
ชีวิตเป็นเรื่องซับซ้อนเข้าใจยาก...แต่ในความซับซ้อนนั้น มันก็เรียบง่ายอย่างที่เรานึกไม่ถึง เพราะไม่ว่าสิ่งไหน เรื่องอะไรสารพัดสารพัน ทุกอย่างล้วนอยู่ในกฎเดียวกัน มันจะเกิดขึ้น...ตั้งอยู่...แปรสภาพแล้วก็จบลง
รักที่สมหวัง อยู่กันจนแก่เฒ่า ก็ไหนไม่พ้นกฎข้อนี้ เพราะวันนึง ไม่เราและเขาก็ต้องตายจากกันไป สิ่งสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่าวันนี้เขาจะอยู่หรือไป
สำคัญที่ว่า...ช่วงที่เรามีเวลาอยู่ด้วยกัน ขอให้มีความทรงจำที่ดี...ก็เพียงพอแล้ว อย่างน้อย เราก็ไม่อะไรดีๆให้นึกถึง และยิ้มให้ความทรงจำไว้ได้ ถึงวันนี้ยังจะร้องไห้ ก็คงไม่กะไร เพราะชีวิตก็เป็นแบบนี้ มีวันที่เลวร้าย มีวันที่สวยงาม มีวันที่ว่างเปล่า สุขก็อยู่กับเราไม่นาน ทุกข์ก็อยู่กับเราไม่นาน สุขก็เคยแวะผ่านมาแล้วก็ไป ทุกข์เองก็เป็นเช่นนั้น ร้องไห้แล้วก็อย่าร้องเปล่าๆมองให้เข้าใจชีวิตของตัวเองไปด้วย
วันใหม่ในชีวิตมาถึงในอรุณรุ่งของวันพรุ่งนี้ วันที่เราจพไม่ร้องไห้อีกต่อไป
ทั้งหมดนี้ก็คือเรื่องราวที่เกิดขึ้นในตัวของผมเอง
2月20日 คนรักนี่หาง่ายแต่คนจิงใจนี่สิหายากการเลิกลากันส่วนใหญ่
เกิดจากความไม่รู้จักพอ
ของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
2月15日 นี่สินะคือความจิงไม่เข้าใจจิงๆเมื่อไม่ต้องการที่จะรักกันแล้วจะปล่อยไว้เฉยๆทำไม
ทำไมไม่บอกลากันซะเลยล่ะว่าเบื่อรำคาญ
ไม่จำเป็นต้องตีตัวออกห่าง
เหมือนกลับว่าจงใจให้เจ็บ
ทำไปเพื่ออะไรหรือ
ความสุขหรือความสะใจล่ะ
ถ้าคิดว่าทำแล้วมันรู้สึกดีก็ทำเถอะ
ยอมมาตลอด
ยอมอีกครั้งเพื่อให้เธอทิ้งจะเป็นอะไรไปล่ะ
เพราะทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว
ตลอดที่คบมายังไม่รู้เลยว่าเป็นอะไรกันแน่
ถามก็ไม่บอกทำไมล่ะ
เรื่องมันเลวร้ายมากเลยหรือไง
ไม่บอกแล้วจะรู้มั้ย
รอที่จะให้บอกก็ไม่บอก
เก็บไว้ทำไมเพื่ออะไร
แกล้งจะให้เจ็บใจกันเล่นหรือไง |
|
|
