5月4日
บางทีที่มีโอกาสคบหากลับใครสักคนในชีวิต แล้วเรารู้สึกเฉยๆ หรืออาจจะรู้สึกว่าคนๆนั้นคือคนสำคัญสำหรับเราก็ตาม มันก็เป็นความรู้สึกที่ดี-ดี ที่ไค่อยเห็นค่าของคำว่ารักก็เป็นอีกแบบหนึ่ง คือเที่ยวสนุกไปวันๆ นึกถึงตั้งแต่เที่ยวเรื่อยเปื่อย สนุกสนาน มันก็มีแต่ความสุขน่ะ จนวันหนึ่งสิ่งนั้นหายไป แรกๆ เราก็อาจไม่รู้สึกอะไรหรอก หรือบางคนอาจไม่รู้สึกอะไรเลยก็เป็นได้ ผมว่ามันแล้วแต่คนนะ ว่าเค้าคบกันมาแบบไหน เพื่อนผมก็มีน่ะ แบบนี้ แต่ว่าเพื่อนอีกคน ก็บอกว่ากว่าจะรู้ว่ารักผู้หญิงคนนี้ก็ต่อเมื่อถึงเวลาที่เค้าจากไปแล้วจะครบปี เหมือนนั่นเป็นช่วงเวลาแห่งการทบทวนของชีวิต ก็นานพอดูน่ะ ผมว่า ไม่รู้ของคนอื่นจะให้เวลากับตัวเองเพื่อทบทวนเรื่องราวต่างๆนานแค่ไหน สำหรับผมแล้วการนั่งทบทวนเรื่องราวต่างๆในแต่ละวัน สักวันละ10นาทีก็น่าจะดีน่ะ วันนี้ดีที่สุดของเราคือ จดไว้ หากว่าไม่เหลือบ่ากว่าเเรง อย่างน้อยเราก็ไม่ได้เสี่ยสิ่งดี-ดีในชีวิตของเราไป หรือเสียบทเรียนดี-ดี ที่จะสอนเราไปเพื่อป้องกัน ไม่ให้เกิดเรื่องแย่ๆขึ้นได้อีก บางทีการที่เราได้หยุดคิด ให้เวลาคุยกับตัวเองบ้าง เราจะได้เคยชินกับการฟังเสียงจากใจของเราเองว่าต้องการอะไรกันแน่ในชีวิต จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจที่หลังว่า ทำไมชั้นทำแบบนี้ ทำไมไม่ทำอย่างนั้น แต่สุดท้ายมันก็ผ่านมาแล้วและเราก็เป็นคนกระทำ ทำอย่างเราเสียก็ควรยอมรับผลที่ตามมาอย่างหน้าชื่นบาน หรือว่าน่าชื่นอกตรมก็แล้วแต่น่ะจำไว้ว่าสิ่งที่สูญเสียไป ไม่ใช่เสียทุกอย่าง มันยังเหลือบทเรียนที่ดี-ดีให้กับเราเสมอ เป็นประสบการณ์ที่จะช่วยสอนเราเตือนเรา แต่บางครั้งก็ปล่อยให้มันเกิดขึ้นอีก กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง นั่นเพราะเราไม่ฟังเสียงจากใจเราเอง